ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΓΗ!
     «Σιγά τον αγρότη…»!
        Είπαν κάποιοι μόλις είδαν αυτή την εικόνα!
     «Όλοι λίγο πολύ είμαστε ή προερχόμαστε, 
        από αγροτική οικογένεια! Άλλωστε όταν 
        αγαπάς την γη και αυτά που σου προσφέρει 
        και λίγο νερό να την ποτίζεις, αν δεν είσαι, 
        νιώθεις την ομορφιά του αγρότη…», είναι η 
        απάντηση!
        Γιώργος Κοντονής



#georgekontonis#
ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΗΣ!!!
Δεν είναι ψέματα! 
Τα καλοκαίρια γίνομαι αγρότης! 
Και πως είναι δυνατόν άλλωστε, να ξεχάσω την ζωή των δικών μου ανθρώπων! 
Όχι απολειστικα του  αείμνηστου πατέρα μου, του μπάρμπα Θανάση Κοντονή,  που μόλις πήρε την σύνταξη του από τον ΟΣΕ,  αφιερώθηκε στην αγροτική ζωή, αλλά πολύ περισσότερο του αείμνηστου παππού μου του Αγροφύλακα και αγρότη Γιώργου Κοντονή! 
Κάθε καλοκαίρι λοιπόν,  όταν μικρό παιδί πήγαινα διακοπές στο χωριό, ο παππούς μου, με έπαιρνε στα χωράφια και στις πορτοκαλιές-μανταρινιες, εκεί στα Καλαμάκια (έτσι λένε την περιοχή κάτω εκεί στο Ρισοβο...) και μου έδινε την ευθύνη του...ποτίσματος! 
Ήταν η μεγαλύτερη χαρα μου! 
Όταν με μια μικρή τσαπα "εκοβα το νερό", που ερχόταν από την δική μας λίμνη και του έδινα κατεύθυνση για αλλο δένδρο! 
Το θεωρούσα μεγάλη επιτυχία! 
Και τώρα που το σκέφτομαι είναι! 
Τις εποχές αυτές δεν πρόκειται να τις ξεχάσω ποτέ!
Αυτή είναι η αλήθεια! 
Στην φωτογραφία με βλέπετε κάμποσες δεκαετίες πριν στο πίσω μέρος του εξοχικού του πατέρα μου,  εκεί κάτω στο Καλλικωμο, την ώρα που με το λάστιχο πλέον προσπαθώ να...ποτίσω τα λαχανικά και τα καλαμπόκια του μπάρμπα Θανάση Κοντονή! 
Ούτε αυτό θα το ξεχάσω! 
Άλλωστε κάθε καλοκαίρι,  κάτω εκεί στο χωριό της αείμνηστης μητέρας μου της Κυρά - Λεμονιας Κοντονή,  στο πανέμορφο ψαροχώρι Κακοβατο, γίνομαι αγρότης!..
Και πολύ πολύ μου αρέσει!
Συμπαθάτε με, γιατί σας έφερα-γύρισα πολλές δεκαετίες πίσω! 
Όμως το είχα ανάγκη...